به گزارش خبرگزاری حوزه، به گزارش خبرگزاری حوزه، واقعه عاشورا با شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام و یاران وفادار ایشان پایان نیافت؛ بلکه از همان لحظه، فصل دیگری از نهضت حسینی با نقشآفرینی آگاهانه و شجاعانه بانوان اهلبیت علیهمالسلام آغاز شد،ازاینرو، در مجموعه گفتوگوهای «مکتب زینبی» بر آنیم تا در گفتوگو با حجتالاسلام امیرحسن مظفریزاد، کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام، ابعاد گوناگون و کمتر بازخوانیشده نقش بانوان اهلبیت علیهمالسلام را در زنده نگهداشتن نهضت عاشورا بررسی کنیم؛ در ادامه، شما را به مطالعه مشروح این گفتوگوی تاریخی ـ تحلیلی دعوت میکنیم
در میان بانوان تأثیرگذار در واقعه کربلا، شخصیتی که کمتر مورد توجه قرار گرفته، «ماریه بنت سعد العبدیه» از اهالی بصره است. او از زنان بااخلاص و شجاع این منطقه بود. نکتهی درخور تأمل اینکه مطابق گزارشهای تاریخی، شهر بصره در آن دوران تحت سیطرهی دشمنان اهلبیت (صلواتاللهعلیهم) و غلبهی جریان «عثمانی» قرار داشت.
جریان عثمانی به کسانی گفته میشد که عثمان را خلیفهی مظلومِ مقتول دانسته و امیرالمؤمنین، علی بن ابیطالب (صلواتاللهعلیه) را در کشته شدن او مقصر اصلی میپنداشتند. این در حالی است که برخلاف این القائات، امیرالمؤمنین (صلواتاللهعلیه) تمام تلاش خود را برای جلوگیری از کشته شدن عثمان به کار بستند و حتی به دستور ایشان برای وی آب ارسال شد؛ اما دستگاه تبلیغاتی معاویه با وارونهنمایی، چنین وانمود کرد که امیرالمؤمنین (صلواتاللهعلیه) در قتل عثمان نقشآفرین بوده است و بدینسان، جامعه را با کینه و دشمنی نسبت به امیرالمؤمنین تربیت کردند.
به همین سبب، شیعیان در بصره تحت فشار شدید و در اقلیت قرار داشتند. منابع تاریخی گویای آن است که جلسات شیعیان در این شهر، در منزل ماریه بنت سعد العبدیه برگزار میشد؛ امری که نشان از شجاعتِ کمنظیر و ایمانی راسخ در وجود این بانو دارد. منزل ایشان به کانونی برای مباحثات سیاسی، دینی و نقل احادیث بدل گشته بود. طبق گزارش منابع تاریخی، از جمله کتاب «اعلام» و نقلقولهای «ابومخنف»، هنگامی که نامهی اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) توسط غلامِ ایشان، سلیمان، به دست بزرگان بصره رسید، آنان در خانهی همین بانوی بزرگوار گرد هم آمدند.
در این محفل بود که یکی از بزرگان بصره به نام «یزید بن نبیت قیسی» لبیکگویِ ندایِ نصرتخواهیِ امام حسین (علیهالسلام) شد و تصمیم خود را برای پیوستن به کاروان ایشان اعلام کرد و دیگران را نیز به همراهی فراخواند.
گفته شده است که یزید بن نبیت ده پسر داشت، اما از میان آنان، تنها دو فرزندش به نامهای «عبدالله» و «عبیدالله» همراه پدر راهیِ دیارِ نینوا شدند. این بزرگواران با پیوستن به سیدالشهدا (علیهالسلام) و مورد استقبالِ آن حضرت قرار گرفتن، در نهایت به فیضِ عظیمِ شهادت در کربلا نائل آمدند.
دربارهی این بانوی شجاع و باایمان گفته شده است که در سایهی تلاشهای او، افراد دیگری از قبایل «عبدالقیس» و «عامر»، و نیز شخصیتهایی همچون «سیف بن مالک» به سپاه امام حسین (علیهالسلام) ملحق شدند. این بانوی فداکار در زمینهی ایثار، سوابق تاریخی درخشانی دارد؛ چنانکه همسر و فرزند او از شهدای جنگ جمل بودند و او بدین ترتیب، همسرِ شهید و مادرِ شهید است.
مطابق نقل «شیخ عبدالله مامقانی» در کتاب ارزشمند «تنقیح المقال»، ایشان تمامی ثروت خود را برای ترویج معارف اهلبیت (صلواتاللهعلیهم) صرف میکرد و از زمرهی محدثین شیعه به شمار میآید که احادیثی از وی روایت شده است.
نظر شما